Blog

Ode aan de bibliotheek

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
femke
Femke
van de Griendt

Wanneer ik mijn fietssleutel uit het slot haal, besef ik pas hoe koud het is. Gauw naar binnen! Ik loop naar de deur en betreed één van mijn favoriete plekken: de bibliotheek.

Spelende kinderen. Tussen de boeken, op de trap, rennend langs de kasten. Lezende kinderen. Zittend in de grote stoelen, op de grond liggend of bij hun moeder op schoot. Kinderen die hun tassen met boeken legen en weer vullen. Het tovert een glimlach op mijn gezicht om te zien dat ze het klaarblijkelijk allemaal fijn vinden om hier omgeven te zijn door boeken.

Voor iedereen

Je kijkt je ogen uit in de bieb, overal mensen: jong en oud, studerend en spelletjes op hun telefoon spelend, lezend en huppelend: het maakt niet uit. De bibliotheek is een plek waar je samen kunt komen, alleen kunt zijn, het is een plek om te lezen, te spelen, te leren, te eten, te denken, te doen.

Mensen met hun neus in de boeken, om te leren of om te lezen. Mensen die komen voor de computers of voor het kopiëren. Mensen die doelgericht een boek halen, mensen die urenlang kunnen struinen: iedereen mag er zijn.

Je hoeft geen boekenwurm te zijn om in de bieb te komen. In plaats van met een boek naar huis gaan kan deze plek ook zorgen voor een volle maag of productieve uurtjes. Ieder heeft zijn eigen reden om hier te zijn. Ik kom hier zelf meestal om bezig te zijn.

Werkplek

Met mijn rugzak op mijn rug loop ik de trap op naar boven om een werkplekje te zoeken. Tijd om aan de slag te gaan. Mijn vingers op het toetsenbord, de woorden vliegen eruit. Achter me hoor ik gestommel, het omslaan van pagina’s, getyp op laptops, iemands muziek die te hard staat, gefluister, muisklikken, gekuch, schuivende stoelen. Deze menselijke geluiden maken de bibliotheek een fijne, toegankelijke omgeving.

En ik kan er ook mooi m’n blogs typen. Ik sta op het punt om mijn laptop dicht te klappen en er een eind aan te breien, wanneer ik naar buiten kijk en de spetters op de ruiten zie, neervallende regendruppels. Dat is dan weer het nadeel: als je weg wilt, regent het bijna altijd. Maar er is een tijd van komen en van gaan, door weer en wind.

Sinds ze kan lezen, is Femke (16) een boekenwurm. Enthousiast als ze is combineert ze het eindexamenjaar met van alles en nog wat. Van mooie woorden wordt ze blij en over boeken en taal kan ze uren praten. Ze schrijft graag en ziet overal verhalen. Haar fototoestel gaat (bijna) altijd mee op pad en ze doet aan wedstrijdzwemmen. Ze heeft een talent voor twijfelen, gebruikt volop post-its en gaat de deur niet uit zonder haar agenda.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren