Blog

De calculerende leerling

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
femke
Femke
van de Griendt

Je kent het wel: de docent kondigt wéér een toets aan… Maar dit keer is het een facultatieve: je mag kiezen of je ‘m maakt. En wat zie ik dan? Leerlingen die klaar zitten met hun rekenmachine om te berekenen wat het voordeligst is voor hun gemiddelde: dat is immers wat telt.  

Het einde van het schooljaar: de tijd van de herkansingen. Voor leerlingen de optimale kans om een perfect cijfer te halen. Daarom leren we hard en doen we ons best om de toets zo goed te maken. Toch?

Bloed, zweet en tranen

Stel je voor dat je voor de toets die je mag herkansen in eerste instantie een 6,6 hebt gehaald, die acht keer meetelt voor je eindexamen. Je wil wel een hoger cijfer halen, zodat je gemiddeld een 7 staat. Je staat nu een 6,3 en deze toets met weging acht kan je gemiddelde opkrikken naar een 6,5.

Een toets opnieuw maken betekent dat je weer moet leren en moet zwoegen in de examenzaal. Dat wil je natuurlijk niet doen als die moeite niet beloond wordt, dus vraag je je af: is het reëel om een hoger te cijfer te halen? Geen hoger cijfer heeft misschien weer allerlei consequenties voor je overgang of je slagen voor het eindexamen. Je wilt toch niet blijven zitten of zakken op basis van een of twee tiende?

Beredeneren

Als leerling steek je kostbare tijd in het berekenen van je cijfer om te weten wat je moet halen. Sites als onvoldoendehulp.nl bevestigen dat alleen maar: leerlingen moeten berekenen of en hoe ze tot hun gewenste eindresultaat komen. Terwijl je die tijd ook kunt steken in het leren van de stof.

Maar het beheersen van de stof lijkt niet (meer) belangrijk. Wat we eigenlijk dus leren, is dat we afhankelijk zijn van getalletjes en de invloed van die toets voor ons gemiddelde. Met het cijfersysteem is wat mij betreft op zich niets mis, maar dit (onbedoelde) gevolg kan toch niet de bedoeling zijn? Het lijkt bijna wel wiskunde…

Sinds ze kan lezen, is Femke (16) een boekenwurm. Ook doet ze aan wedstrijdzwemmen en debatteert ze graag. Haar fototoestel gaat (bijna) altijd mee op pad en komt dan met een volle geheugenkaart terug. Ze speelt graag Kolonisten van Catan en heeft een talent voor twijfelen. Vraag vooral niet naar haar favoriete boek, want het is onmogelijk. Meer van haar lezen? Dat doe je hier!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren